Leuk dat je een kijkje komt nemen op ons weblog. Hier kun je lezen over onze dochter uit China. Op 21 november 2007 kregen we het telefoontje van Kind en Toekomst dat er in China een klein meisje op ons wachtte. Ze heet Anne-Mei Lu Pu en is geboren op 3 april 2007. Op 13 januari 2008 hebben wij haar in onze armen en in ons hart gesloten. 

Gisteren kregen we dan eindelijk de brief van onze advocaat dat de adoptie helemaal rond is. Anne-Mei heeft nu onze achternaam gekregen en heeft de nederlandse nationaliteit. We zijn gisteren dan ook meteen naar het gemeentehuis getogen om een id-kaart aan te vragen voor haar. Daarna alle spaarpotten van haar geleegd en op naar de bank waar we nu eindelijk een spaarrekening voor haar konden openen. Wat een lekker gevoel dat nu alles geregeld is. We hadden net vorige week haar tweede progressraportage opgestuurd naar Kind en Toekomst en zouden dat nog een keer moeten doen totdat de adoptie-uitspraak geregeld zou zijn, maar na een belletje mocht ik nog even de kopietjes van de uitspraak van de rechtbank opsturen en dan zouden zij het nog bij het pakketje voegen voor China. Dus nu is alles klaar. Geen papierenrompslomp meer. Zalig!

En nu de adoptie rond is vinden we het een mooi moment om te stoppen met dit weblog. We hebben iedereen een paar jaar laten meekijken in de aanloop naar de adoptie, tijdens onze geweldige reis naar China waar we Anne-Mei voor het eerst ontmoetten en daarna de periode thuis.

We vonden het erg bijzonder om dit met iedereen te kunnen delen en willen dan ook iedereen bedanken voor het meeleven al die tijd en de geweldige berichtjes en reacties die we steeds maar weer kregen.

Heel veel liefs van Marieke, Bernard en Anne-Mei

Ik kreeg al van verschillende kanten te horen dat het wel weer eens tijd werd………………..! Dus bij deze. Er zijn weinig spectaculaire dingen gebeurd maar wel weer wat fotomateriaal om te plaatsen. We gaan er regelmatig op uit op onze vrije dagen. Lekker wandelen met de bolderkar. Anne-Mei begint een beetje een mietje te worden wat betreft vieze handjes:-). Bij alles gaan de handjes omhoog en begint ze te piepen vies,vies,vies. Nu viel ze tijdens een van onze wandelingen een keer languit voorover in de modder dus dat hielp natuurlijk niet echt. We kregen laatst als tip maar eens een week niet te stofzuigen en haar maar te laten lopen en kruipen door het stof. Nog niet geprobeerd maar gaan het zeker een keer doen als dit nog even doorgaat. Verder kregen we mijn oud-collega Tom met zijn vrouw Cecile en hun kinderen Martijn en Bas op visite. Was erg gezellig en de jongens hebben leuk met Anne-Mei gespeeld. Vorige week had Bernard een weekje vakantie en zijn we eindelijk eens bij mijn oma in Pijnacker op viste geweest. Die had Anne-Mei nog nooit gezien dus dat werd wel eens tijd zeg maar. Heel erg leuk vond mijn oma het. Anne-Mei moest bij haar op schoot in de rolstoel door het hele verzorginshuis worden gereden. Wat een bekijks hadden we! En afgelopen zondag hadden we een etentje met opa Gerard, oma Annelies, tante Margje en oom Pepijn. Opa Gerard was jarig geweest dus dit was een verlaat verjaardagsfeestje. Was ook weer super gezellig. Dat waren onze belevenissen weer en dan nu wat foto’s voor de liefhebbers. Groetjes Marieke

Zo, dat is alweer een hele tijd geleden. Het is tegenwoordig echt moeilijk om het weblog te vullen met leuke en interessante dingen. Niet we dat niet beleven natuurlijk:-) Maar nu heb ik weer wat stof om een berichtje te plaatsen. Allereerst zijn we een paar weken geleden naar Kabouterland in Eext geweest. We hadden daar een familiereunietje en dat was heel erg leuk. Eerst hebben we met z’n allen gebrunched in Kleindijk bij Thijs en Aafke en daarna zijn we naar Eext gereden. Anne-Mei viel natuurlijk net in slaap dus die heeft het eerste uurtje in Kabouterland niet echt meegemaakt. Daarna vond ze het geweldig. Lekker spelen en stoeien met opa en oma in de speeltuinen en op zoek naar kabouters. Echt een aanrader om weer eens heen te gaan.

Vorige week hebben we besloten samen met onze huisarts om toch de urine van Anne-Mei te laten controleren op melamine/nierstenen. Ook zij heeft in China de melkpoeder gehad waar melamine in was aangetroffen. En gisteren belde hij dat alles goed was. Er was niets aangetroffen en er zijn geen indicaties op nierstenen. Gelukkig, toch weer een geruststelling!

Vorige week zijn we weer bij het consultatiebureau geweest. Alles was goed en ze deed het prima. Ze is nu 73,5 cm lang en 9,5 kilo.

En afgelopen zondag hadden we de eerste reunie van onze china-reisgroep. Wat ontzettend leuk om iedereen weer eens te zien. We hadden het vreselijk getroffen met het weer en konden lekker buiten zitten en de kinderen vermaakten zich in de speeltuin. We hadden afgesproken in Amerongen midden in het bos. s’Middags hebben we een lekkere wandeling gemaakt door het bos en daarna hebben we met z’n allen pannekoeken gegeten. Wat was het gezellig. Door de kinderen heb je natuurlijk niet heel veel tijd om uitgebreid met iedereen te praten maar dat mocht de pret niet drukken. Het was een erg leuke dag en zeker iets om elk jaar te doen.

Op de wipkip bij Thijs en Aafke.

In de speeltuin in Kabouterland. En opa en oma maar duwen!

En gooi maar in de lucht.

Even lekker aan de wandel langs het zuidlaardermeer.

Nu is de poppebuggy aan de beurt. Daar pas ik echt nog wel in denkt Anne-Mei. En Froukje wil me wel rondrijden.

Lachen!

Waarom netjes aan een tafel kleuren, languit op de grond is veel leuker!

In de nieuwe bolderkar!

Renate en Na-Chun.

Kirsten en Jinthe.

Josephine en Anne-Mei.

Olivier.

Lekker weertje, kinderen spelen, goed gezelschap, perfect!

Jinthe en Anne-Mei bij Arjan op schoot.

Eventjes op visite. Anne-Mei met haar nichtje Iris en haar vriendinnetje Sylvia.

Sokken aantrekken vergt toch wat oefening.

Bijna geen plaats meer voor pop.

Helemaal geen plaats meer voor pop!

Op verjaardagsvisite bij Iris, Herma en Heine.

Even proberen op een springkussen.

Anne-Mei toch een beetje sneu dat ze daar nog iets te klein voor is.

De jarige job, Iris.

Het word een beetje vervelend maar we zijn alweer met Anne-Mei naar de kapper geweest:-). We laten nu haar pony groeien zodat alles op één lengte komt. Dat betekent wel schuifjes, clipjes, staartjes en haarbandjes elke dag maar dat vind Anne-Mei geen probleem. Ze gaat er s’ochtends echt voor zitten en dan kan ik mijn gang gaan. Erg leuk!

Vorige week is nichtje Kirsten ook weer eens een middagje komen spelen met Anne-Mei en de meiden hebben zich weer prima vermaakt. Verder hebben we weer genoten van het lekkere warme weekend. Lekker fietsen en buiten spelen. Ben bang dat het nu gebeurt is met het mooie weer en dat de sokken en warme truien weer uit de kast kunnen.

Afgelopen maandag zijn we naar Noord-Holland gereden om eerst koffie te gaan drinken bij Mariëlle en Etienne ( onze viagenootjes). Dat was heel erg gezellig. Anne-Mei heeft zich ook prima vermaakt met een grote vuilnisauto en plakplaatjes plakken. Daarna zijn we doorgereden naar Fred, Bianca en Mika. Daar hebben we lekker soep en broodjes gegeten tussen de middag en daarna geprobeerd om Anne-Mei daar op bed te doen. Dat wil dus duidelijk nog niet. We hadden het thuis al eens geprobeerd met een campingbedje maar dat was ook al een drama. Ze was helemaal overstuur. Dus geen middagslaapje voor Anne-Mei maar ik moet zeggen dat ze de rest van de dag prima is doorgekomen. We hebben lekker in de tuin kunnen zitten en weer lekker bijgekletst. De meiden hebben leuk samen op de wipwap gezeten en verder gespeeld. We hebben ook nog een stukje gewandeld en s’avonds hadden Fred en Bianca super lekker gekookt. Na het eten hebben we Anne-Mei in haar pyama gehesen en na een fles warme melk zijn we in de auto gestapt. We waren het dorp nog niet uit of ze sliep al. Nadat we thuis waren hadden we zelf ook de pijp uit en lagen niet lang daarna ook op bed. Echt een hele leuke dag! We kijken nu al uit naar 12 oktober want dan hebben we de reünie van de hele china-reisgroep. Ben zo benieuwd hoe het met iedereen gaat.

Gisteren zijn we met z’n drietjes met de trein naar Groningen geweest. Anne-Mei vind de trein zo interessant omdat we oma ook altijd van de trein halen dat we het haar maar eens zelf lieten ervaren. Ze roept bij iedere slagboom: tein tein tein. Ook al zijn het de slagbomen van een brug ofzo, maakt niet uit, alles is tein. Maar goed, ze vond het dus hartstikke leuk. We hebben lekker gewinkeld, koffie met appeltaart gehad, weer gewinkeld, gelunched en verder gewinkeld. En toen bepakt en bezakt weer terug naar huis met de de trein. De terugreis was al minder interessant want Anne-Mei lag lekker in de buggy te slapen. Weer genoeg indrukken voor die dag!

Bij oma op de koffie.

Lekker kleuren samen met Kirsten.

Op schoot bij Mariëlle.

Samen met Mika op de wipwap.

Mika.

Kusje.

We hebben vanaf het begin van de Spelen alles wat ook maar met China had te maken opgenomen. Documentaires, films, de opening van de Spelen en noem maar op. Mis ik toch vandaag de afsluiting! Niet eens aan gedacht om de dvd-recorder in te stellen en niet eens aan gedacht om te kijken. Gisteren hadden we het er nog over met z’n tweetjes dat we het wilden opnemen zodat we straks alles mooi kunnen branden op dvd. Ik BAAL!!!!! Nu heb ik alleen een paar mooie foto’s op internet gevonden dus die zal ik onderaan het verhaaltje even plaatsen als troost.

Het was vandaag mooi weer dus zijn Anne-Mei en ik de hele middag eigenlijk buiten geweest. Vanochtend lekker een stukje gewandeld en naar de paardjes gekeken aan de overkant in de wei. Na haar middagslaapje zijn we op de fiets naar de kinderboerderij gegaan om nog even wat restjes brood te voeren. Normaal doet ze dit soort dingen elke week met de oma’s en opa’s dus ik was al een tijdje niet geweest maar madam is nergens meer bang voor. Met gemak voert ze de geiten en hertjes en laat de beestjes rustig aan haar vingers knabbelen. Daarna een lekker fietstochtje gemaakt en de rest van de middag in de tuin gespeeld.

Vorige week zondag zijn oom Pepijn en tante Margje nog even langs geweest. Was weer erg gezellig en Anne-Mei heeft zich ook weer kostelijk vermaakt.

Dinsdag zijn we nog even naar het consultatiebureau geweest om Anne-mei weer eens te laten wegen en meten. Ze was weer een centimeter gegroeid en is nu 73 cm. Verder was ze niet zwaarder geworden maar dat is niet vreemd als je ziet hoe ze de laatste anderhalve maand aan het lopen en rennen is. Ze eet verder als een bootwerker dus daar maken we ons niet zo druk over.

Sinds een tijdje gaat Anne-Mei ook elke week een middagje naar een gastouder. We merkten dat ze spelen met andere kindjes wel heel erg leuk vond en zelfs miste wat niet vreemd is als je in een kindertehuis hebt gezeten. Ze vind het heel erg leuk. Het afscheid nemen was in het begin wat moeilijk maar dat gaat elke week beter. Als ik haar op kom halen krijg ik haar haast niet mee want ze vind het erg leuk daar. Overdag zijn er nog drie kindjes die iets ouder zijn en aan het eind van de middag is de dochter van de gastouder ook thuis en daar is ze helemaal wild van. Die krijgt ook heel veel kusjes en knuffels als we naar huis gaan. De andere drie kindjes zijn jongetjes en die zijn helemaal verliefd op Anne-Mei. Ze willen de hele tijd kusjes geven maar daar is Anne-mei niet altijd van gediend dus hebben we haar een goede "move" geleerd waarbij ze "kungfu" roept:-) We zijn benieuwd of het vruchten afwerpt.

Nou dat was het wel weer voor vandaag. Nu maar weer wat leuke foto’s zoeken en plaatsen. Groetjes….!

Oma helpen met de worteltjes.

Weer dollen met Pepijn en Margje.

Pepijn krijgt een dikke kus van Anne-Mei.

Anne-Mei wilde vorige week niets anders aan dan de 4 maten te grote laarsjes die ze van Yin had gekregen. Ondertussen hebben we in haar eigen maat laarsjes gekocht maar deze blijven favoriet.

In diepe slaap om een uur of tien s’ochtends na een erg korte nachtrust. Gaaaap!

Met de glijbaan kan je nog veel meer leuke dingen doen….

Hee, ik kan hier wel overheen denk ik…..

Ja hoor, één been is er al overheen….. 

En nu de rest nog…..

Jaaaa, gelukt, dit ga ik nog tig keer doen!

In het vorige berichtje schreef ik nog dat ik wilde stoppen met bloggen maar heb me toch weer bedacht. Het is toch heel erg leuk om te doen en ik kijk zelf ook graag naar andere blogs. Speciaal de weblogs van andere adoptie-ouders en natuurlijk onze reisgenootjes. Zo leuk om te zien hoe de kinderen groeien en hoe het hun vergaat. Dus we gaan lekker door!

Afgelopen maandag zijn we bij onze mede-via-genootjes Gertjan, Monique en Yin op bezoek geweest. We hadden elkaar sinds onze aankomst op Schiphol niet meer gezien dus dat werd wel weer de hoogste tijd. Het was een erg gezellige en leuke dag. Yin en Anne-Mei moesten eerst even aan elkaar wennen maar na een tijdje ging dat hartstikke goed. Yin is natuurlijk een stukje ouder en nam die rol ook van harte aan. Anne-Mei werd af en toe er goed aan herinnert dat er een bakje druiven voor haar stond. Yin pakte dan het hoofd van Anne-Mei en duwde dan even een druifje in haar mondje. Zo leuk om te zien. Anne-Mei vond het allemaal prima. Die genoot weer ontzettend. We hadden geluk met het weer en konden lekker even buiten zitten en de meiden hebben gespeeld op de glijbaan. s’ Avonds had Monique erg lekker gekookt en na de koffie zijn we weer naar huis gegaan. De meeste foto’s zijn met de mooie camera van Monique gemaakt en die hebben we nog niet binnen dus er zijn nu maar een paar foto’s van die dag.

De volgende dag hebben wij dan ook eindelijk een digitale spiegelreflexcamera gekocht. We wilden het al zo lang maar ja, er moest wel voor gespaard worden maar nu was het dan eindelijk zover. Het is de Nikon D80 geworden met een Tamron lens van 28-300. Ik wilde graag een camera met maar 1 lens omdat ik niet met extra lenzen wil sjouwen. En dat is nu goed gelukt. We zijn nu druk aan het oefenen met diafragma en sluitertijden en er zijn al wat mooie plaatjes geschoten. Anne-Mei is nu natuurlijk een mooi onderwerp om op te oefenen, we hebben in twee dagen tijd meer dan 200 foto’s van haar gemaakt. Valt me mee dat ze nog niet wegrent als de camera in haar gezichtsveld komt:-)

En dan nu weer wat foto’s. Groetjes Marieke

Yin en Anne-Mei

Lekker druiven eten.

Samen van de glijbaan.

De eerste probeersels van de nieuwe camera.

Eigenlijk is er niet zo veel nieuws te melden dus hierbij een kort berichtje. Het gaat allemaal reuze goed en voorspoedig. Het klinkt zo cliché maar elke dag is een feest en alles is leuk. Het word nu wel steeds moeilijker om weer iets leuks te bedenken om hier over te bloggen. Misschien word het tijd om te stoppen met dit weblog. Maar die gedachtes heb ik al eerder gehad en dan ging ik toch weer vrolijk verder dus wie weet.

Gisteren zijn we weer eens voor de verandering naar de dierentuin geweest:-) We hadden daar afgesproken met Arjan, Kirsten en hun dochter Jinthe. Emmen ligt precies voor allebei een uur rijden van onze huizen dus een prima plek om af te spreken. We kwamen ook allebei een paar minuten na elkaar de parkeerplaats op rijden waar we hadden afgesproken. Zo leuk om elkaar weer te zien. Jinthe was alweer behoorlijk gegroeid en leuk om te zien dat zij en Anne-mei nu iets meer op elkaar reageerden. Zo is Anne-Mei een vreselijke treuzelkont en blijft bij elk grassprietje staan kijken. Maar dan liep Jinthe naar haar toe en probeerde haar handje te pakken en zei iets van: kom An-Mei! Zo leuk om te zien. Kortom, het was een superleuke dag.

Nou dat was dan het korte berichtje zoals belooft en komen hier de foto’s:

Jinthe en Anne-Mei.

Zo leuk, kiekeboe spelen!

Aapje.

Onze fotograaf in aktie: Arjan.

Even wat drinken bij papa op schoot.

Ja, het lijkt er nu toch op dat de zomer er aan komt. Beetje laat maar ja. Gistermiddag was het al lekker warm en vandaag leek het ook de goede kant op te gaan. Morgen moeten we helaas weer aan het werk maar we gaan er van uit dat het weer langer mooi blijft.

In mijn vorige berichtje meldde ik zeer positief dat Anne-Mei de hele nachten doorsliep. Ik moet helaas bekennen dat het nog niet iedere nacht is geworden maar het gaat wel de goede richting op! We blijven toch positief!

Nou eens kijken wat we allemaal weer gedaan en beleeft hebben sinds mijn vorige berichtje. Vorige week zondag kwam mijn vriendin Froukje weer eens langs om een bakkie te halen. Samen met haar zijn Anne-Mei en ik gezellig naar de kinderboerderij geweest. Was een erg gezellige middag. De rest van de week is erg rustig verlopen. Het hoeft natuurlijk ook niet altijd feest te zijn:-)

Woensdag zijn we nog een keertje naar de dierentuin in Emmen geweest. Nu we een abonnement hebben gaan we toch vaker eventjes heen. Je hoeft nu ook niet alles te zien dus elke keer pakken we een stukje. We kwamen nog een ander stel tegen met twee mooie chinese dochters. Na even leuk te hebben gepraat bleek dat ze vlak bij ons wonen. Wat is de wereld toch klein:-)

Mijn neef Lars en vriendin Steff uit Duitsland hebben een dochter gekregen, Lotte. Van harte gefeliciteerd! Lars had zelfs nog tijd gehad om Anne-Mei een paar mooie adidas-schoenen op te sturen. Heel erg bedankt nog. We hadden daarvoor ook al een mooie adidas-badjas gekregen. Toch leuk, een neef die bij Adidas werkt:-)

Anne-Mei heeft haar eerste potloodtekening gemaakt. Een tijdje terug had ik het al eens geprobeerd maar toen wist ze nog niet wat ze met die potloden aan moest en nu pakte ze uit zichzelf een pen en begon op een kladje te tekenen. Dus ik de potloden weer uit de kast gepakt en daar begon mevrouw. We hebben vandaag een tafeltje met twee stoeltjes gekocht zodat ze zelf aan tafel kan zitten en kan tekenen. Super!

Afgelopen zaterdag hebben we ons nichtje Kirsten te logeren gehad. Was heel gezellig. Anne-Mei was een beetje jaloers dat ik Kirsten ook naar bed bracht maar verder hebben ze erg leuk met elkaar gespeeld. Kirsten houd erg van water en toen we haar even uit het oog hadden verloren was ze in de douchebak geklommen, die nog nat was van het douchen van Bernard, en zat lekker te spelen met de eendjes en visjes van Anne-Mei. Natuurlijk kwam op dat moment Linda weer om Kirsten op te halen! Kirsten kon meteen weer uit de kleren en die van de dag daarvoor aan;-) En natuurlijk heb ik er niet aan gedacht om foto’s te maken. Was een leuk plaatje.

Maandag moest Anne-Mei weer wat prikjes halen bij het consultatieburo. Ondertussen raakt ze er aan gewend want pas na de tweede prik was er even een klein huiltje en daarna was het over. Ze vond het wel super interessant dat ze twee pleisters kreeg en toen ik die s’middags er af haalde vond ze dat niet zo’n goed idee. Daarom kreeg ze van mij een mooie nijntje pleister op haar hand. Dat vond ze wel geweldig. s’Middags heeft ze hele "verhalen" zitten vertellen aan Monique ( onze gastouder waar Anne-Mei sinds kort een paar uurtjes heen gaat op donderdag) waarbij ze steeds wees op de pleister.

Gisteren zijn we op bezoek geweest bij onze oude buurtjes Erik, Lenny, Iris en Kim. Zij woonden altijd bij ons in de straat en we konden erg goed met elkaar overweg ( nog steeds trouwens:-)) Zij zijn verhuisd en eigenlijk zien we elkaar nu veel te weinig. Maar goed gisteren was het dus weer zover. Anne-Mei voelde zich meteen thuis door alle aandacht die ze kreeg van Iris en Kim. Ze kreeg zelfs nog cadeautjes voor haar verjaardag. Een nijntje bord, placemat en bakje voor een toetje. De beker met visjes in de rand die zwemmen was helemaal een succes. Vandaag ging de beker ook overal mee heen. aan de overkant van hun huis is een dierenweide en speeltuin en dat vond Anne-mei wel heel erg leuk. Ondertussen konden wij lekker bijkletsen en voor we het wisten moesten we alweer naar huis. De volgende afspraak is bbq-en bij ons en als dit weer doorzet zal het niet lang meer duren voor we hun weer zien.

Het is alweer een lang verhaal geworden en ga maar snel wat foto’s plaatsen. Tot de volgende keer!

Even kijken wat Froukje allemaal doet!

Nee hoor, geen handje, zeluf lopen! 

Oh jee, dat schaap is wel erg groot!

Bij de cavia’s in de dierentuin.

Hee, even kijken of er nog water in zit:-)

Kleur voor kleur wordt er serieus uit gehaald.

Wil Lenny net eens een leuke foto van mij en Anne-Mei maken komen er twee grapjassen achter staan. Bedankt Erik en Kim:-)

Kijk papa en mama, ik stap op alle kleurtjes!

Kiekeboe spelen met Iris.

Op de wipkip.

Wat een plezier!